من عاشق ایرانم...
میدونید چرا ؟ چون کشوریه که تماما به فکر مردم و شغلشون هست...
دائما داره اشتغال زایی میکنه... خدا را شکر نمیذاره مردم یه لحظه بیکار باشن...
سریع یه نقشی بهشون میدن تا بیکار نمونن... مثلا نمونه اش همین داماد خودمون ( البته که ما هیچوقت اونو بیکار ندیدیم... ) اما مثکه اونا دیده بودن ، برای همین یه سری انسان خیر خواه دور هم جمع شدن تا برای دامادمون اشتغال زایی کنن. خلاصه چون دیدن فعلا زندانها خالی شده و زندان بان ها هم بیکارن تصمیم گرفته شد که اونو بندازن زندان تا با یه تیر هم اون نقش زندانی بودن رو خوب یاد بگیره و بیکار نباشه و هم زندان بان ها و باز جو ها سرشون یه کم شلوغ تر بشه... اما یه مشکل وجود داشت... هرکس که زندان میوفته باید جرمی رو مرتکب شده باشه... این مشکل هم به یاری آقای بی عدالتی حل شد و جرم داماد ما شد اعتقادات و داشتن دینی که در ایران ( همون کشور اشتغال زا ) فعلا در اقلیت هستن... اینم جور شد... خدا رو شکر از امروز ظهر داماد ما به مدت 10ماه سر کار رفت... ( البته بگم که بیکار های دیگری هم مثل داماد ما پیدا شد که اونا هم خدا رو شکر سر کار 10 ماهه رفتن... )
فقط من خیلی دوس دارم بدونم ملاک این آقایون برای تشخیص بیکاری چیه ! شغل ؟ ( که ماشالله همشون داشتن)
هدفشونم از تک تک قدم هایی که بر میداشتن آبادی و پیشرفت ایران بود...
آخه واقعا چرا ؟!