بهار مرگ...
صورتم در دست اوست...
هوای پاک بهاری
بوستان دلم را امید کاری میکند
درختان نو گشته اند...
قامت ز برف پاک
نم نم باران و من...
پیش میروم
انتهای راه ست
اینجا پایان سرماست
پایان مصیبت های بی رحم...
ستیز های من...
در اینجا زیبایی معنا دارد
آرامش
اطمینان
سکوت پاکی حکم فرماست
و من همچنان قدم بر میدارم...
میروم به سوی نور
زیبایی
خدا
خدا نزدیک است...
میبینمش
چه زیباست خدا...
میخواهم فریاد زنم
دوستت دااارم خدایا
لیکن این حرم سکوت پاک مانع میشود
آه چه لذتی دارد...
بدانی زمستان زندگی
به سر آمده
و بهار مرگ تو را به انتظار نشسته
اینجا آغاز زندگیست
سلام مرگ...
کوشا